ظهور نسل جدید هوش مصنوعی عامل‌محور (AI Agents) می‌تواند یکی از بخش‌های مهم سیستم مالی، یعنی نحوه نگهداری و جابه‌جایی سپرده‌های بانکی، را دستخوش تغییر کند. عرضه ابزارهایی مانند Meta Muse بار دیگر توجه بانک‌ها و قانون‌گذاران آمریکایی را به پیامدهای احتمالی این فناوری جلب کرده است. AI Agentها برخلاف چت‌بات‌های سنتی تنها به پاسخ‌گویی محدود نیستند و می‌توانند بر اساس هدفی که کاربر تعیین می‌کند، مجموعه‌ای از اقدامات را به‌صورت خودکار انجام دهند. در حوزه مالی، این قابلیت می‌تواند به معنای مقایسه نرخ سود بانک‌ها، انتخاب گزینه بهتر و حتی انتقال خودکار پول میان حساب‌های مختلف باشد.

این تحول برای مصرف‌کنندگان می‌تواند خبر خوبی باشد؛ زیرا مشتریان دیگر مجبور نیستند برای پیدا کردن حسابی با سود بالاتر، بانک‌ها و مؤسسات مالی مختلف را به‌صورت دستی بررسی و فرایند انتقال پول را انجام دهند. اما همین موضوع می‌تواند یک چالش جدی برای سیستم بانکی ایجاد کند. یکی از مزیت‌های سنتی بانک‌ها این است که جابه‌جایی سپرده برای مشتریان همیشه ساده و بدون اصطکاک نبوده است. بسیاری از بانک‌ها می‌توانند با پرداخت سود پایین‌تر، همچنان بخش بزرگی از سپرده‌های مشتریان را حفظ کنند. در مقابل، برخی مؤسسات غیربانکی نرخ‌های بسیار بالاتری ارائه می‌کنند. اگر AI Agentها این فرایند را کاملاً خودکار کنند، مشتریان ممکن است بسیار سریع‌تر سپرده‌های خود را به سمت گزینه‌های سودآورتر منتقل کنند.

این مسئله می‌تواند منابع مالی ارزان بانک‌ها را کاهش دهد و در صورت وقوع گسترده، پیامدهایی برای ثبات مالی به همراه داشته باشد. در چنین شرایطی بانک‌ها ممکن است مجبور شوند مدل کسب‌وکار خود را تغییر دهند و برای حفظ سپرده‌های مشتریان، نرخ‌های منصفانه‌تری ارائه کنند. البته همه کارشناسان معتقد نیستند که AI Agentها به‌سرعت ساختار بانکداری را متحول خواهند کرد. برخی بر این باورند که اعتماد مشتریان به برندهای شناخته‌شده، ارائه خدمات بانکی و رابطه بلندمدت با بانک همچنان اهمیت زیادی دارد و صرفاً بالاتر بودن نرخ سود نمی‌تواند تمام مشتریان را جابه‌جا کند.

در کنار مسئله سپرده‌ها، قانون‌گذاری هوش مصنوعی عامل‌محور نیز به یک دغدغه مهم تبدیل شده است. قانون‌گذاران باید مشخص کنند در صورت انجام یک تراکنش اشتباه توسط یک AI Agent، چه کسی مسئول خواهد بود و چه سطحی از حمایت از مصرف‌کننده لازم است. همچنین موضوعاتی مانند قوانین مبارزه با پول‌شویی (AML)، سرعت انتقال پول و امکان سوءاستفاده از عامل‌های هوشمند نیازمند بررسی دقیق هستند. برخی مقامات آمریکایی معتقدند نهادهای نظارتی باید ابزارهایی داشته باشند که بتوانند با همان سرعتی که AI Agentها فعالیت می‌کنند، بر رفتار آنها نظارت کنند.

از سوی دیگر، خود بانک‌ها نیز در حال بررسی استفاده از AI Agentها هستند. نهادهای نظارتی آمریکا احتمالاً درباره نحوه استفاده بانک‌ها از این فناوری و قوانین موردنیاز برای آن اطلاعات بیشتری جمع‌آوری خواهند کرد. یکی از پیشنهادهای مطرح‌شده این است که عامل‌های هوش مصنوعی مورد استفاده بانک‌ها باید محدود و قابل‌کنترل (Bounded) باشند؛ به این معنا که دامنه فعالیت آنها مشخص باشد و نتوانند خارج از پارامترهای تعیین‌شده عمل کنند. همچنین ایجاد سازوکاری برای گزارش حوادث مرتبط با AI می‌تواند اهمیت زیادی داشته باشد.

در نهایت، گسترش هوش مصنوعی عامل‌محور می‌تواند رابطه میان مشتریان و بانک‌ها را تغییر دهد. اگر AI Agentها بتوانند بهترین گزینه مالی را به‌صورت خودکار پیدا و انتخاب کنند، مزیت بانک‌ها در حفظ مشتریان از طریق «سخت بودن جابه‌جایی» کاهش خواهد یافت. به همین دلیل، بانک‌ها و قانون‌گذاران باید پیش از گسترش گسترده این فناوری، برای ریسک‌های مالی، حقوقی و امنیتی آن آماده شوند.

منبع خبر: politico